تولد وبلاگ‌های فارسی به هیچ اسم و شخص خاصی ارتباط مستقیم ندارد و کسی را نباید متولی آن دانست. مسئله‌، مبدأ تاريخی برای وبلاگ فارسی است و آن‌ نيز از روی اولین نوشته‌ای که به فارسی در وبلاگی فارسی نوشته شده تعیین شده است. فردا نيز اگر معلوم شد که کس دیگری اولین یادداشت را نوشته، این مبدأ به تبع آن تغییر خواهد کرد، اما تا آن روز، همين روز مبدأ باقی خواهد ماند.
منظور این‌که این مسئله شخصی نیست و کاملاً عمومی است و به حيطه‌ی تاریخ توسعه‌ی ايران ما مربوط می‌شود، نه زد و خوردها و صف‌بندی‌های چند وبلاگ‌نویس. به همين لحاظ، بايد نگاهی فراتر از آن‌چه تعدادی سعی در القای آن دارند به مسئله‌ی تولد و پاگيری وبلاگ‌های فارسی داشت.
سال‌ها بعد تصورش را بکنيد که آیندگان بخواهند روزی را که وبلاگ فارسی به‌وجود آمده و سیر تحول آن را مورد پژوهش قرار بدهند. وقتی آن‌ها مثلاً ببينند که اين روز مصادف است با روز انتشار دستورالعمل ساخت وبلاگ، آیا به ریش ما نخواهند خندید؟ آیا نخواهند پرسید: تولد وبلاگ فارسی چه ربطی به فلان دستورالعمل وبلاگ‌نویسی دارد؟ آیا شعور ما را زیر سئوال نخواهند برد؟
واقعيت پاگيری وبلاگ فارسی از روی سند کاملاً‌ روشن است و گمان نمی‌کنم نیازی به بحث اضافه داشته باشد. دغدغه‌ی اصلی اين کار درگیری با فلان وبلاگ‌نویس يا حتا حق‌خواهی برای يک وبلاگ‌نویس ديگر نیست؛ دغدغه‌ی آن تکيه بر واقعيت‌های تاريخی‌مان است که بايستی پاس داشته شود. خلاصه این روز را به همه‌ی وبلاگ‌نویسان کوشا و دلير تبريک می‌گویم، يعنی به همه‌ی شما عزيزان./ نگاه  مجید زهری